Klinkerzingen

 

Hymnes vanuit de Ziel in Klinkers Zingen

Zingen brengt je tot essentie ...
Met weglating van woorden in klinkers zingen, bevordert dat Denken zijn gebruikelijke greep op onze aandacht verliest. ’t Opschorten van oordeel maakt plaats voor de zoveel ruimere beleving van gewaarwording en bewustzijn.

Zingen is uitademen, bereidheid te uiten
Bereidheid ‘t oude los te laten en ruimte te scheppen voor nieuw ... Jezelf vernieuwend, herstel je het contact met de essentie, je hart. De ‘zwervende geest komt thuis’ als je met je hart samenvalt op de plek waar je bent. Dat vraagt ontspanning. In ontspanning komt ervaring tot inzicht en inzicht tot visie. Bewust je energie richten op de (mede-)schepping van Evolutie van lichaam en geest welzijn vraagt wel in beweging komen, ook met je stem !

De Melodie, van oudsher verhalenverteller
Verbale taal en muziek worden als twee onderscheiden gebieden gezien en behandeld, maar waren ooit één onverbrekelijk geheel, een Taal van melodie en ritme, met gebaar en mime, zang en dans dus. Door te veranderen, blijkt de melodie van elk volgend Lied, een herkenbare eenheid te zijn van enkele ‘songlines’ met een boodschap. Het is vooral het boodschap hebben aan en met elkaar, omtrent het Hoe met Wat, Waartoe?
Per hymne vertelt de melodie in enkele lijnen een ander stukje van het verhaal.

Het verhaal is het verhaal van de Ziel
en de indaling daarvan in het hier en nu, in de man of vrouw in evolutie, op aarde, als geest in de stof, met het doel om van ervaring tot inzicht en van inzichten tot wijsheid te komen. Zingen is alom en tot op deze dag een gewaardeerde vorm van uiting om van spanning tot ontspanning te komen op een wijze die schoonheid in de wereld brengt. Zingend in beweging komen appelleert aan het hele scala van menselijke emotie. Emotie is, zoals muziek, een universele taal in mensen. Emotie en de verandering van gemoed hebben een signaalfunctie en wekken op tot een aandachtige aanwezigheid. Het verhaal dat de melodieën vertellen, is het verhaal van de ziel. Ons wezen, onze bezieling zoekt zich te manifesteren in aandachtige aanwezigheid op meerdere vlakken van bestaan tegelijkertijd, met visie, in actie, door zelfreflectie, waar nodig correctie.

De Hymnes herinneren ons eraan dat wij elkaar nodig hebben
De beleving van de Hymnes in hun samenstellende elementen, het spel van de elementen, het inzicht dat daaruit ontstaat, maakt dat hier als compositie parallellen voor het leven zelf ontstaan: ’t Is leren en onderwijzen, zegt de gangmaker, Mestre Irineu, en dit is tevens het motto voor de opbouw van het leven. Als het gaat om onze individuele en gemeenschaps-Energie-(aan)bestedingen, is het evenzo zaak te willen leren en onderwijzen hoe wij tot wederzijds welbevinden en tot overeenstemming kunnen komen hoe en waartoe ons te ‘bundelen’. Denk eens aan al die strijd om het recht de eigen stem te mogen doen klinken en wezenlijk gezien en gehoord zijn.

Achtergrondinformatie over klinkerzingen

De Hymnes van ‘Mestre’ Raimundo Irineu Serra
geboren in 1892 in Brazilië, uit ouders wiens wortels in Afrika lagen, nemen wat mij betreft een heel bijzondere plek in, niet alleen in mijn leven, maar in het leven van veel mensen voor wie het zingen van deze hymnes al eerder een bijzondere beleving is geweest. Als 20-jarige werd Raimundo aangetrokken tot de rubbertap-cultuur in de Amazonas. In het regenwoud werkte hij zij aan zij met indianen en rubbertappers; zij waren het die hem inwijdden in de geheimen van de ayahuasca.

Op een van zijn retraites in het regenwoud ontving ‘Mestre Irineu’ zoals hij nadien werd genoemd, na dagen van afzondering, vasten en ayahuasca drinken* een visioen van de Koningin van het Woud. In dit visioen kreeg hij de opdracht de Santo Daime leer te leven en uit te dragen. Ook ontving hij toen vanuit de astrale dimensie de eerste hymnen; hemelse muziek om hier op aarde te zingen.

(* Sinds mensenheugenis worden door de indianen in het Regenwoud visoenopwekkende planten gebruikt in religieuze rituelen. Een van de bekendste hiervan is een mengsel dat bekend staat als ayahuasca: “de liaan der zielen’, in de Santo Daime gebruikt als sacrament.)

Ook zonder kennis van de Portugese taal of het drinken van de Daime-thee weerklinkt in deze heilige melodieën ons aller verhaal. Het is het verhaal over de menselijke gemoedsgesteldheden en over ons verlangen om boven onze dagelijkse krampen uitgetild te mogen worden en in onze Liefde te blijven staan als wij op relationeel niveau soms zwaar beproefd worden. Het zingen van de melodieën is een enorme hulp bij het leren omgaan met onze soms onhanteerbare emotie(s). Wij leren ontdekken dat wij van dezelfde energie kunnen schreeuwen en zingen, vernietigen en scheppen. Dat onze queeste als mens is om ons te leren verfijnen in onze omgang met levens-energie op de velerlei terreinen van het leven waarop wij elkaar ontmoeten en nodig hebben om wezenlijk een schepping of her-schepping tot stand te brengen.Zingen is om velerlei redenen een bijzonder goed oefenterrein.

De melodieën raken aan het verhaal van ‘Elckerlyc’
Iedere ziel kan door levenservaring tot inzicht komen dat zijn leven zich afspeelt in wisselende rollen als dader, slachtoffer en omstander. Wij beginnen ons er in dat geval enigermate bewust van te worden dat hiermede een vicieuze Leedcirkel wordt geschapen. Niettemin blijven we geneigd in onze geconditioneerde persoonlijkheid tot voortgaan met het geven van reactie op reactie.

Geweld voedt zich met geweld en het geweld vermeerdert zich naarmate nog nieuw geweld wordt toegevoegd. Geweld vindt plaats in alle lagen van de samenleving en wordt wel onderscheiden in drie relationele vlakken van omgang met mensen:

geweld van de mens tegen zichzelf	intrapsychisch geweldsvlak
geweld van de mens tegen zijn medemens	interpersoonlijk geweldsvlak
geweld van instituties tegen de mens	institutioneel geweldsvlak religieus, politiek, ideologisch

Hoe krijgen wij als mens om te beginnen zeggenschap over het vele geweld in onszelf ?

Ons vermogen tot zingen kan hierbij een ongekend krachtige hulp zijn.
Sedert 1988 heb ik in mijn werk mensen ontmoet die soms buitengewoon hevig getraumatiseerd en geëtiketteerd waren, hetzij als slachtoffer, hetzij als dader. Gaandeweg het contact, ontdekten wij met elkaar als verteller en luisteraar, dat een uitweg uit deze tweespalt in het hier en nu vooral bestaat uit het leren omgaan met de beide kanten in onszelf. Hiermede raken velen aan een nog onwennig middengebied, een meer omvattende levenshouding, in plaats van de beter gekende neigingen tot uitsluitende levens- en lichaamshoudingen.

In mij leeft een krachtig verlangen tot meer bevredigende vormen te komen
voor de ruwe, primitieve, oer- energie die ik ken in mezelf en die ik ook tegenkom in anderen, in de menselijke levens-gemeenschap. Ongetemperd vuur kan onszelf en de ander overduidelijk vernietigen. Zo zouden wij als Mensheid in staat zijn de Aarde en alles wat wij ervan maakten en vermaakten met elkaar inmiddels al 7 keer te kunnen vernietigen. Zo groot is dus onze energie-investering in opgepot explosief vermogen.
Uiteindelijk is dat allemaal het gevolg van het feit dat we niet weten hoe met elkaar tot een evenwichtige verdeling van gronden, goederen en diensten te moeten komen.Terwijl er 1,6 keer zoveel voedsel wordt geproduceerd als nodig is voor de wereldbevolking, lukt het logistiek niet deze te distribueren. Dit kan slechts te wijten zijn aan verstening in het contact van hart tot hart. Dit is de grootste armoe waaraan wij als ‘bezitters’ lijden.
Zingen helpt ruwe energieën transformeren. Zelfs een versteend hart kan worden vrij gezongen … De muren van Jericho vielen door een bazuinstoot. In het Droomlied van Olav Åsteson uit de Noorse mondelinge overlevering is een frase waarin wordt verhaald dat de Heilige Sint Michael in grote stilte zal komen met een leger uit het Zuiden op het moment dat het leger van ‘Grutte Grauwebaard met groot geraas optrekt vanuit het Noorden.

Ervaren hoe levensenergie in stem en lichaamstaal kan uitstralen,
hoe frustratie, verdriet, woede, haat, blijdschap, vreugde, ontroering, in het zingen kunnen worden gekanaliseerd tot grote nauwkeurigheid en precisie, hoe stem en beweging instrumenten kunnen worden, om maat en proportie opnieuw te hervinden, hoe je je steeds opnieuw kunt her-stellen in energie op de plaats waar je bent.Juist als er meer gebeurt dan is te begrijpen, komt het erop aan te leren hoe je geweldloos, d.w.z. op een energetisch zuivere wijze leert uitdrukken wat in je leeft.
De Klinkerhymnes openen daarvoor naar mijn mening een weg. Al zingend vormt zich een kanaal waardoor alles wat verwerkt mag worden in bewuste aanwezigheid kan en mag passeren. Woorden schieten hiervoor tekort of groeien uit tot boekwerken en dan nog… Je bent uitgenodigd het te komen ervaren en beleven.

Uiteraard is dit een leerproces, een kwestie van leren en onderwijzen.
Gaandeweg zal dit proces worden verduidelijkt met de diepe betekenissen van het kruis en de kruisgang, die een ieder in zijn leven maakt.
Het Kruis, als Staande verticale balk met de Horizontale dwarsbalk, symbool voor het Bewustzijn, verkregen uit Lijden, wordt in de Santo Daime met een tweede Horizontale dwarsbalk uitgebreid tot een Andreas-Kruis. Deze tweede dwarsbalk weerspiegelt een leerproces waarin vrijwillig een grotere betrokkenheid wordt aanvaard voor ons aandeel aan de dagelijkse werkelijkheid.
Het Liedboek met Hymnes van Mestre Irineu heet Hinario do Cruzeiro, Liedboek van het Kruis.
De Liefde om onze plek in het leven in te nemen wordt ons met name gegeven door onze Eeuwige Vader en Moeder, van wie wij ontvangen en tot wie wij ons verticaal verhouden.

Het Noorse Droomlied van Olav Åsteson weerspiegelt zo’n zelfde gelaagdheid in de menselijke beleving. Het bestaat volgens zeggen al sinds de 4e eeuw en werd eerst in 1852 door een Noorse Dominee opgetekend uit de mondelinge overlevering.

In essentie gaat van de teksten uit Brazilie en Noorwegen echter eenzelfde oproep uit:
mens, wordt wakker. herinner je wie en wat je bent.

Hoewel de Hymnen dus teksten hebben, worden ze voorlopig gezongen in vocalen.
Belangrijke reden hiervoor is de grotere toegankelijkheid.
Op gezongen vocalen (i – e – a – o – en oe-) kunnen de melodieën doorgaans na de voorzang ( op een gesloten mmm)worden meegezongen. Het is een voordeel tijdens het zingen geen teksten te hoeven lezen. De aandacht kan daardoor vrijkomen voor de beleving van de melodieën in hun uitwerking op ons.
Een andere wellicht even belangrijke reden is dat de melodieën ook en misschien wel juist spreken zonder de woorden. Aan woorden gaat klank vooraf. Klanken verwijzen naar de oorspronkelijke eenheid. Bij de entree van het Woord komt ook het onderscheid en daarmee, als zo vaak de strijd, de scheiding van geesten en zinnen.
Elke klinker heeft door eigen aard en trilling een eigen inwerking op het lichaam.

Inzicht, verkregen uit eigen ervaring, kan Elckerlyc doen beseffen
dat het leven voor alles dient te worden geleefd met een enigermate open hart voor zichzelf en voor de ander. Dat dit behalve eenvoudig ook heel complex kan zijn ervaren wij in het dagelijks leven maar al te vaak. Dat is wel benoemd als de paradoxale dualiteit van ons aards bestaan.

De ziel wordt als het ware getrokken tot eenvoud, schoonheid, liefde.
Daarvoor wil ons hart zich openen. Op het moment van de ‘dreigende’ opening ontbrandt echter zo vaak een gekende strijd: de werking van ego waarschuwt ons voor gevaar, risico, onzekerheid, voortzetting van pijn en lijden als wij ons hart (opnieuw) durven openstellen.Gemakkelijk komen we in de greep van de angst, als signaal een noodzakelijke functie, als dwingende raadgever echter een zeer bekrompen huisbaas die al het overig aanwezige kan doen krimpen.
De Hymnes gaan over deze strijd en over de kracht die we in onszelf kunnen aanspreken, om ons in deze strijd te helpen om onze weg te vinden, om te leren de eigen plek in te nemen, al doende te leren, te leren leren, onszelf coördineren, ervaring en inzicht integreren tot nieuw gedrag, het wezenlijk samen werken aan samenwerken als menselijke gemeenschap …
Het vermogen tot Samenzang en al wat dat met zich meebrengt, de eventuele uitbreiding met een of meer muziekinstrumenten, het gebruik van ritme-instrumentjes, de verschillende functies die mensen voor elkaar kunnen hebben, het zichtbaar worden daarvan… is een begin. Naar ik hoop wordt dit een bron van inspiratie voor velen.

Mischien is niet ieder zomaar tot zingen in staat.
Er zijn veel gemoedsgesteldheden die het zingen in de weg kunnen staan.
Het is dan mogelijk rond het Midden te zitten, wellicht zelfs te liggen, om de aandacht geheel naar binnen te kunnen richten.
Het is niet ongebruikelijk dat dit momenten zijn, waarop een zeker inzicht ontstaat, waarin nog onverwerkte indrukken die opgeslagen liggen in het lichaam als emotie van binnen naar buiten etappegewijs kunnen loskomen. Deze mogen bewust worden beleefd en verwerkt. Daarna kun je meestal tot het zingen terugkeren.

Ik hoorde vaak spreken over de Schepping als over een Oer-knal ! Dat gaf mij het Beeld van een Gewelds-Explosie waarin ik ‘toevallig’ zou zijn terecht gekomen.
Zoals ik heb geleerd inmiddels, is de schepping uit geluid ontstaan. Ik verwijs naar wat hierover bijvoorbeeld bekend is vanuit Sufi-traditie.
Inayat Khan schreef hierover meesterlijk in ‘de mystiek van het Geluid.’ Schepping beantwoordt aan een Ordening zoals een symfonie als meesterwerk opkomt in een componist die afdaalt tot in een menselijk hoofd en afdaalt in menselijke handen om met een Dirigeerstokje de Toon aan te geven die het vertrekpunt zal zijn voor een praktische uitvoering waarmee hoorbaar en zichtbaar wordt wat in het Rijk van de Voorstelling reeds bestond.